وبلاگ نیکارو

بازیگری کودک

در مقاله امروز با موضوع بازیگری کودک (تاثیر و روند انجام) همراه شما هستیم و قصد داریم تاثیرات بازیگری بر کودکان و نحوه آموزش به آن ها را به شما معرفی کنیم.

در دنیای امروز بازیگری طرفداران زیادی پیدا کرده و بازیگر شدن به رویای بسیاری از افراد تبدیل شده است. بازیگران شهرت زیادی دارند و همین شهرت میل به بازیگر شدن را در افراد بیشتر می کند.

اکثر افراد تصور می کنند که بازیگری کار بسیار ساده ای است و به هیچ آموزش و استعدادی نیاز ندارد. اما واقعیت این است که بازیگری یکی از سخت ترین حرفه هاست و برای موفقیت در آن هم باید از استعداد کافی برخوردار بود و هم برای حرفه ای شدن گذراندن دوره های آموزشی و تمرین فراوان لازم است. یک بازیگر حرفه ای باید از قواعد و اصول بازیگری مطلع باشد و توانایی انتقال حس و حال نقش خود را به مخاطبان داشته باشد.

علاقه شدید به بازیگری فقط مختص بزرگسالان نیست و بسیاری از کودکان هم آینده خود را در غالب ورود به دنیای سینما و تئاتر می بینند. کودکان در سن 4 سالگی تا اوایل نوجوانی از استعداد خوبی در زمینه بازیگری و یادگیری آن برخوردارند و این موضوع به روشنی در هنگام انجام بازی های کودکانه ای که انجام می دهند مثل پانتومیم، دزد و پلیس، خاله بازی و … مشخص می باشد. اما مسئله این است که چگونه باید قواعد بازیگری را به کودکان آموزش داد و به پرورش استعداد های آنان کمک کرد؟

در بخش های بعدی مقاله به بررسی این سوال و راهکار هایی برای آموزش بازیگری به کودکان خواهیم پرداخت.

تاثیرات مثبت بازیگری بر کودکان:

آموزش و تمرینات بازیگری علاوه بر بازیگر شدن فواید دیگری هم برای کودکان دارد که به شرح زیر است:

  1. بازیگری یکی از بهترین و مفید ترین روش ها برای فعال نگه داشتن کودک و تخلیه انرژی او می باشد. همچنین به سلامت روحی و روانی کودک بسیار کمک خواهد کرد.
  2. بازیگری به بالا رفتن اعتماد به نفس کودک بسیار کمک می کند. حفظ کردن دیالوگ ها، خو گرفتن با شخصیت ها و نقش های نمایش نامه، معاشرت و کار کردن با بازیگران دیگر و نهایتا حضور در صحنه و تشویق ها باعث افزایش اعتماد به نفس و به وجود آمدن حس محبوب بودن در کودک خواهد شد.
  3. بازیگری باعث می شود که کودک در یک جمع قرار گرفته و توانایی کار گروهی را پیدا کند.
  4. بازیگری باعث افزایش توانایی سخنوری در جمع و اجتماعی بودن کودک می شود. وقتی که کودک جلوی دوربین قرار می گیرد و قرار است در مقابل چشمان چندین نفر به اجرای بازیگری بپردازد، توانایی سخن گفتن در جمع بدون ترس و واهمه را پیدا می کند. همچنین باعث می شود که استرس کودک برای حضور در جمع به تدریج از بین برود.
  5. کودکان برای اجرای نقش ها باید دیالوگ های مختلف را حفظ کنند و این کار به تقویت حافظه آن ها کمک می کند.
  6. بازیگری و آشنایی با نمایش نامه های مختلف به کودکان کمک می کند که درک بهتری از ادبیات و ساختار های دستوری جملات پیدا کنند.
  7. بازیگری به تقویت قوه تخیل کودکان کمک می کند و این قدرت تخیل و خلاقیت بالا باعث می شود که ایده های جدیدی به ذهن آن ها برسد.
  8. مطالعه نمایش نامه ها و متون مختلف باعث می شود که توجه و تمرکز کودکان بالاتر برود.
  9. کودکان در هنگام بازیگری به خصوص اجرای نمایش های کودکانه به همراه بازیگران هم سن و سال خود روش برقراری ارتباط با هم سن و سالان خود را به خوبی یاد می گیرند، و این موضوع در آینده و زندگی اجتماعی آن ها بسیار تاثیر گذار است.
  10. بازیگری در شکل گیری شخصیت کودک بسیار تاثیر گذار است و از پرورش روحیه خجالتی بودن و درونگرایی جلوگیری می کند.
  11. کودک در هنگام تمرین و حتی اجرا اوقات خوشی را سپری می کند و این کار برای او نوعی بازی و سرگرمی تقلی می شود.

روند اموزش بازیگری به کودکان:

کودکان از همان بدو تولد سعی در تقلید از رفتار های بزرگتر ها و وانمود کردن دارند و به همین علت در سنین کودکی استعداد بازیگری در افراد بیشتر از هر سن دیگری می باشد. کودکان در بازی هایشان همواره در حال نقش بازی کردن بر اساس نمایش نامه کودکانه خود هستند و به طور شگفت انگیزی در نقش های خود فرو رفته و آن را باور می کنند.

البته تمام کودکان استعداد یکسانی ندارند و فقط علاقه آن ها به بازیگری باعث نمی شود که در آینده به بازیگران حرفه ای و مشهوری تبدیل شوند. اولین کاری که برای بازیگر شدن کودکان باید انجام داد کشف استعداد های آن هاست. سپس باید موانعی که سر راه بازگیر شدن کودک وجود دارد را برداشت و برای مشکلاتی مانند وقت نداشتن پدر و مادر هایشان، دور بودن محل زندگی از کلاس های بازیگری و تئاتر و … راه حلی پیدا کرد.

بعد از اینکه شرایط کودک بررسی شد و همه چیز برای فرستادن کودک به کلاس بازیگری مهیا بود، باید به رفتار های کودک توجه کرد؛ برخی از کودکان بسیار خجالتی هستند و حتی اگر از استعداد فوق العاده ای در بازیگری برخوردار باشند، نمی توانند در مقابل جمعیت به خوبی ایفای نقش کنند. البته این مشکل با رفتار ها و تمرینات خاص و کمک گرفتن از مشاور قابل حل می باشد و جای نگرانی نیست.

بعد از انجام تمام کار هایی که گفتیم، کودک از لحاظ روحی و شرایط دیگر کاملا آماده است و نوبت به آموزش بازیگری می رسد. همانطور که گفتیم برای بازیگر شدن تنها علاقه کافی نیست و بازیگری اصول و قواعد خاص خود را دارد. کودک باید یاد بگیرد که چگونه به خوبی نقش خود را در مقابل دوربین ایفا کند و حس نقش را منتقل نماید. برای این کار می توان کودک را در کلاس های آموزشی معتبر ثبت نام کرد تا به تدریج با اصول بازیگری آشنا شود. همچنین استفاده از کتاب ها و فیلم های مختلف در این زمینه هم می تواند به آموزش بهتر کودک و پرورش استعداد هایش کمک کند.

بعد از اینکه دوره آموزشی کودک به اتمام رسید و او مهارت ها و قواعد لازم را فراگرفت، باید به دنبال راهی برای ورود این بازیگر کوچک به عرصه تئاتر و یا تلویزیون باشیم.

برای اینکه کودک بتواند در تئاتر و یا تلویزیون و سینما حضور پیدا کند، باید او را به یکی از عوامل مربوطه معرفی کرد. بعد از انجام تست بازیگری و قبولی در آن، کودک می تواند در یکی از فیلم ها و یا نمایش نامه ها بازی کند و هنر خود را به نمایش عموم در بیاورد. در بعضی موارد هم در حین گذراندن دوره های آموزشی موقعیت های مختلفی پیش می آید و امکان دارد برخی از تهیه کننده ها و کارگردانان از کودک برای بازی در یک نمایش نامه تئاتر یا تلویزیون دعوت به عمل بیاورند.

گاهی برای حضور در یک فیلم سال ها زمان نیاز است و ممکن است موقعیت مناسب کمی دیر به دست بیاید اما به خاطر داشته باشید که تمام بازیگران معروف یک شبه به چنین شهرتی نرسیده اند. البته حضور در تئاتر به زمان کمتری نیاز دارد و در صورت قبولی در تست های بازیگری امکان بازی در نمایش نامه های خوب تئاتر وجود دارد.

چند تمرین برای آموزش بهتر کودکان:

شما می توانید به عنوان یک مربی به آموزش کودکان بپردازید تا برای حضور در کلاس های حرفه ای و یا انجام تست های بازیگری آماده شوند. برخی از نکاتی که رعایت آن ها می تواند در این زمینه به شما کمک کند عبارتند از:

تمرین اول:

برای کشف علایق و استعداد های کودکان در زمینه بازیگری می توانید آن ها را در یک بازی شرکت دهید. به این صورت که از آن ها بخواهید یک حلقه تشکیل دهند و به ترتیب علایق و انگیزه خود برای بازیگر شدن را از آن ها بپرسید. سپس درباره نقش هایی که دوست دارند اجرا کنند سوال کنید. مثلا اگر نقش های طنز را دوست داشته باشند استعداد آن ها برای بازی در فیلم های کمدی بیشتر است و موفق تر عمل می کنند.

تمرین دوم:

چندین نقش مختلف را روی کاغذ نوشته و کاغذ ها را به صورت تا زده در یک جعبه بریزید، به طوری که نوشته روی آن ها مشخص نباشد. سپس از هر کدام از کودکان بخواهید که یکی از این کاغذ ها را بردارند. بعد از اینکه آن ها نقش خود را برداشتند زمانی را اختصاص دهید که هر کدام آن نقش را تمرین کنند و بعد از اینکه آماده شدند، هر کدام به نوبت به اجرای نقش خود بپردازند.

تمرین سوم:

به هر کدام از کودکان بگویید روی یک مونولوگ کوتاه تمرین کرده و بعد از آن ها بخواهید که آن را در مدت زمان حداکثر 30 دقیقه اجرا کنند. این کار باعث کمک به تقویت حافظه و همچنین افزایش خلاقیت آن ها می شود.

تمرین چهارم:

یک نمایش نامه ساده و کوتاه پیدا کنید و بعد از تقسیم نقش ها، چند روز را برای اجرای این نمایش با بچه ها تمرین کنید. سپس از والدین کودکان بخواهید که یک روز برای تماشای نمایش بچه ها حاضر شوند. با این کار ترس و واهمه بچه ها برای حضور در مقابل دوربین و اجرای نمایش در جمع تماشاچیان از بین می رود.

تمرین پنجم:

یک روز را برای آماده کردن صحنه نمایش به همراه کودکان اختصاص دهید. این کار به آن ها کمک می کند که با فضای نمایش نامه آشنا شوند و همچنین ذهن آن ها را با دنیای بازیگری درگیر می کند.