campain

دوره بازی و ریاضی مشهد

قبلا در مطلب « معرفی شهر ریاضی ( آریث لند ) » در مورد آموزش اختصاصی ریاضی و ویژگی های دوره های خاص آن توضیح دادیم و حالا میخواهیم شما را با دوره های فعال آریث لند در نیکارو آشنا کنیم .

با نیکارو همراه باشید .

به خاطر دارید که ایده‌های آریث لند  اولین بار در سال ۱۳۷۸ در کتابی با نام «با ذره تا بی‌نهایت مهر» که توسط «مجید میرزاوزیری» تألیف گردید به صورتی رؤیایی و داستانی تخیلی شکل گرفت. واحد پول این کشور «پروف» یا «برهان» نام نهاده شد و اصل اساسی این بود که متمول‌ترین شهروندان آن کسانی هستند که از دانش ریاضی بالاتری برخوردار باشند. چنین سرزمینی بعدها «آریث‌لند» نام گرفت که از دو واژه «آریث» از ابتدای کلمه «آریثمتیک» به معنای حساب و «لند» به معنای سرزمین گرفته شده است.

آموزش مهارت های عددی مقدماتی

این تمرین های ساده نه تنها مفاهیم بیشتر و کمتر و جمع و تفریق را آموزش می دهند، بلکه کودک را با مفهوم عدد آشنا می کنند. کودکان با توانایی ریاضی متولد می شوند. پس چرا بسیاری از دانش آموزان در ریاضی مشکل دارند؟
یکی از دلایل این است که ریاضیات را به خوبی به کودکان پیش دبستانی آموزش نمی دهیم. ما به اشتباه تصور می کنیم که اگر به کودک یاد بدهیم از ۱ تا ۱۰ بشمرد یا جدول ضرب را حفظ کند، دانش ریاضی او بیشتر می شود. روش حفظ کردن به کودکان می گوید که چه چیز را یاد بگیرند نه اینکه چگونه یاد بگیرند؟
ابتدا باید به کودکان مفهوم عدد را یاد داد و زیربنای ریاضیات را به آنها آموخت. مثلاً بیشتر به چه معنی است؟ کمتر به چه معنی است؟ کوچکتر یعنی چه؟ البته کودکان باید شمردن را یاد بگیرند و بتوانند اعداد را بخوانند، اما آنها باید معنی واقعی اعداد را بفهمند.
فعالیت
در ۱۲ ماهگی، با کودک دربارۀ شمردن و اعداد حرف بزنید و علاقۀ ذاتی او را به ریاضیات بیشتر کنید. به او نشان دهید که اعداد در زندگی اش چه نقشی دارند. سؤال های ساده ای مطرح کنید و به آنها جواب دهید: مامان چند تا کفش پوشیده است؟ مامان دو تا کفش پوشیده است، تو هم دو تا کفش پوشیده ای. چند عروسک داخل کالسکه است؟ یک عروسک داخل کالسکه است.
در این مرحله به کودک ریاضی یاد ندهید و از او انتظار نداشته باشید که حتی ساده ترین جمع های ریاضی را انجام دهد. هدف شما این است که مفهوم اعداد را به او آموزش دهید.
با استفاده از تکالیف ساده به او کمک کنید تا اندازه ها را با هم مقایسه کند. وقتی که کودک روی صندلی نشسته است دو فنجان که اندازه های مختلفی دارند به او بدهید تا با آنها بازی کند. وقتی از بازی با فنجان خسته شد، دو فنجانِ زرد هم اندازه و یک فنجان قرمز بزرگتر به او بدهید.
هر چند وقت یک بار، رنگ و اندازۀ فنجان ها را تغییر دهید. این فعالیت ساده به کودک کمک می کند تا مفهوم بزرگتر و کوچکتر را درک کند و مهارت های دیداری – فضایی او افزایش یابد.
فعالیت
در ۱۸ ماهگی از کارت هایی با شماره های ۱ تا ۱۰ استفاده کنید. این فعالیت به کودک کمک می کند تا با اعداد آشنا شود و نام آنها را یاد بگیرد. ۲ سالگی زمان مناسبی برای انجام بازی های شمردنی است. کودکان دو ساله مفاهیم انتزاعی را درک نمی کنند. بنابراین، شمردن اعداد بدون دیدن آنها زیاد مؤثر نیست.
اگر کودک بتواند اشیاء واقعی مورد علاقه اش را بشمرد بسیار بهتر یاد می گیرد، مثل شمردن اسباب بازی ها، کلوچه ها یا لباس ها.

یادگیری ریاضی از طریق معما و بازی چه مزایایی دارد؟

۱- ریاضیات استدلالی را به جای محاسباتی آموزش می‌دهد.

یادگیری ریاضی دو جنبه دارد: محاسباتی و استدلالی. در حال حاضر مدارس بیشتر بر جنبه محاسباتی تکیه دارند و کنکور نیز سرعت محاسبه را می‌آزماید اما توجه به ریاضیات استدلالی هم مهم است. بازی، ریاضیات استدلالی را قوی می‌کند.

۲- برای بچه‌ها جذاب‌تر است.

بچه‌ها ترجیح می‌دهند هر چیزی را در قالب بازی یاد بگیرند. برد و باخت در بازی زمینه‌ای جذاب برای بچه‌ها ایجاد می‌کند. به این ترتیب به صورت خودخوان و بدون نیاز به معلم، آموزش می‌بینند.

۳- با اجتناب از سؤال‌های کلامی، می‌آموزاند.

دانش‌آموزانی که در سال‌های اولیه تحصیل هستند هنوز توانایی کافی برای سریع‌خوانی را پیدا نکرده‌اند و در مطالعه یک پرسش، حروف را به هم می‌چسبانند تا کلمه را بسازند. به این ترتیب وقتی به کلمه چهارم سؤال می‌رسند، کلمه اول را از یاد می‌برند. گاهی اوقات ضعف در خواندن سؤال کلامی موجب ضعف در پاسخ ریاضی می‌شود. بازی، بدون کلام می‌آموزاند.

۴- آموزش منطق از سنین پایین را ممکن می‌سازد.

لازم است کودکان دلیل آوردن را فرا گیرند. لازمه این کار در یک بحث منطقی، استفاده از واژه‌ها است. اما کودکی که هنوز دایره لغت اندکی دارد ابزار لازم برای بحث کلامی را ندارد. بازی موجب می‌شود که بدون استفاده از واژگان، منطق را بیاموزانیم.

۵- دقت یادگیری را افزایش می‌دهد.

در آموزش ریاضی از طریق حل مسأله، وقتی دانش‌آموزی بی‌دقت پاســخ را مــی‌نـویــسـد مـتــوجــه اشتباهش نمی‌شود تا معلم آن را تصحیح کند. حتی پس از تصحیح معلم هم به سختی می‌تواند اشتباهش را بفهمد. در بازی کوچک‌ترین اشتباه موجب به نتیجه نرسیدن در همان لحظه می‌شود و آموزش را در لحظه کنترل می‌کند.

هوش فضایی توانمندی شناخت نمودهای بصری و عینی می‌باشد به معنی توانمندی شناخت اشکال و اشیا. توانایی ایجاد اشکال و ساخت‌های باطنی و عقلی متبحرانه برای تحلیل و پاسخ به مسائل.

با استفاده از این هوش شخص توانایی این که اشکال را در فکر خود جا به جا کند و دوران دهد و به گونه‌ای کامل و فرامون آن‌ها را در فکر خود تجسم کند. توانمندی ادراک و تصورات فضایی (دیداری) ، ترسیم طرح‌ها و دیاگرام‌ها ، تخیلات و خیال بافی ، تمایل به فیلم تماشا کردن ، علاقه به امور نمادین و ذهنی و نقشه‌ای.

افراد دارای هوش فضایی (دیداری) با عکس‌ها و شکل‌ها تامل می‌کنند و برای کسب داده‌ها و مفروضات الزامی است که یک شکل و قالب تصویری بسازند. افراد دارای هوش فضایی علاقمند به مشاهده طرح‌ها ، دیاگرام‌ها ، عکس‌ها و ویدئو‌ها می‌باشند. توانایی‌های آن‌ها مشتمل بر: شناخت دیاگرام‌ها و اشکال ، بوجود آوردن تماثیل و داستان‌های بصری ، شناخت جهت شناسی عالی ، توانایی تغییر دادن عکس‌ها ، بازسازی کردن ، وصف عکس‌های بصری و … می‌باشد.

هوش فضایی کودکان

پیش از آن که پدیده‌ای را تماماً بشناسیم ، بایست آن را رویت کنیم. در این مورد نگریستن بر واژه‌ها والفاظ ارجح‌تر می‌شود. کودک از راه نگریستن اندک اندک به وضعیت خود در این جهان شناخت به دست می‌آورد و آن را تصدیق می‌کند.

ردلف آرنهایم عقیده دارد: که با اهمیت‌ترین کارکرد‌های ذهنی از بینش ما از پیرامونمان متاثر است. از دیدگاه او تصور دیداری نخستین سرچشمه ذهن می‌باشد. او معتقد است اگر افراد نتوانند تصویر فکری پویش‌ها و مضمون‌ها را در فکر خود تجسم کنند نمی‌توانند به روشنی در مورد آن بیندیشند. این ادراک تصوری یا دیداری علاوه براین اسباب مهمی برای پاسخ به مسائل به شمار می‌آید.

هوش فضایی یا دیداری به کودکان مدد می‌رساند تا در عکس‌های محسوس ولی دارای تناقض پدیده‌های زیادی را تشخیص دهند. کودکان خردسال توانمندی ثبت کردن و یادآوری روال‌ها را دارند اما تشریح این روال‌ها در قالب واژ‌ه‌ها یا از طریق ترسیم طرح‌ها برای آن‌ها دشوار است. تثبیت کردن اشکال فضایی و مرتب کردن معلومات و داد‌ه‌های متفرق به شکل نقشه‌های طولانی ، امری است که برای کودکان دشوار می‌باشد.

شناخت فضایی کودک بسیار زودتر از نشانه‌های سمبلیک هوش زبانی و هوش ریاضی کودک نمو پیدا می‌کند و اسباب اثربخشی در زمینه فراگیری‌های بدوی در کودک به دست می‌دهد. کودکان قادرند پیش از این که توان مطالعه عبارات را داشته باشند تصاویر کتاب‌ها را درک و تفسیر کنند.

هوش فضایی (دیداری) از دو بخش عمده شکل گرفته است :

جز نخست آن مشتمل بر فهم درست و ژرف و نظارت معطوف بر دنیای فضایی با پیرامون و حول و حوش کودک می‌باشد ، بخش بعدی مشتمل بر توانمندی فهم در تبدل و دگرگونی در پدیده‌هایی است که در پیرامونش رویت کرده و آن‌گاه در فکر و تصورات خود آن را به فرم یا شکل تازه‌ای عوض کرده است.

کودکی که هوش فضایی بالایی دارد به طور معمول برای تعقل و تفکر کردن به تصاویر فکری خود مراجعه می کند و از عکس هایی که مجسم کرده مدد می گیرد. هنگامی که قصد دارد مفروضاتی را به خاطر آورد عکس‌های ذهنی آن را یادآوری می‌کند. برای به حافظه محول کردن و اندوختن داده‌ها در حافظه‌اش تلاش می کند که آن‌ها را به شکل گروه‌های تصویری و صورت‌های گوناگون در حافظه ذخیره کند.

کودکی که هوش دیداری تعلیم دیده‌ای دارد پذیرش دیگر حس‌های خود خود را از گذرگاه آن تشریح و تحلیل می‌کند. به طور مثال قادر است که برای رایحه‌های گوناگون قالب و رنگ مخصوصی را تصور کند یا قادر است که هر واژه‌ای را که گوش می‌دهد در خاطرش تصویرگری کند. طعم‌ها و واکنش های متفاوت برای او متذکر افکار ، اشکال ، رنگ‌ها و سمبل‌های ویژه‌ای هستند. از این رو این گونه کودکی قادر است در پیرامون خود یا در حافظه‌اش امور و پدیده‌هایی را مشاهده کند یا به اموری توجه داشته باشد که اشخاص دیگر نمی‌توانند آن را مشاهده کنند ، یا به راحتی از آن صرف‌ نظر می‌کنند. به علاوه توانایی ایجاد و ابداع کار‌های تازه را با استفاده از شیوه‌های تصویری دارد.

به طور مثال با تعیین معیار از پدیده‌هایی که مشاهده می‌کند قادر است تصویرسازی ، نگار گری ، پیکره سازی انجام دهد یا با تمرکز بر پیرامونش و با الگوپردازی ، ابتکار و نوآوری‌های نوینی را محقق کند. کودکانی که از این هوش برخوردارند و یا این توانایی در آن‌ها اندک اندک تعلیم و آموزش داده شود به تفاوت‌های جزئی و تیزنگری در مسائل توفیق می‌یابند توجه به شکل‌ها ، ابعاد ، گنجایش‌ها ، نقشه‌ها ، تناسب‌ها ، قرینگی و …

پرورش مهارت‌های دیداری در کودکان ( تقویت هوش دیداری یا فضایی کودک )

روان شناسان خاتمه دو سالگی را عالی‌ترین دوره برای پرورش هوش فضایی کودک قلمداد می کنند. امکان اسباب مطلوب برای توسعه این هوش مدد فراوانی به تقویت فکری کودکان می‌رساند. محققان معتقدند مهارت و قدرت تصورات فضایی تا سن ۱۲ تا ۱۸ سالگی توانایی نمود و پرورش دارد اما این مهارت در کودکانی که شرایط تقویت این هوش را نداشته‌اند ، سریع‌تر دچار وقفه می‌شود.

  • در صورت لزوم از تحریر و ترسیم برای فراگیری موضوعات متفاوت به او بهره ببرید
  • به او متذکر شوید تا مسئله‌ای را که فراگرفته است در برگه ای برای شما ترسیم و تحریر کند
  • طرح‌ها و نمودار‌هایی به کودک نشان دهید تا آن‌ها را تحلیل کند
  • تصاویر متنوعی به او بدهید تا آن‌ها را نقاشی و کامل کند
  • از رنگ و اشیای گوناگونی برای دسته بندی پدیده‌های مختلف بهره ببرید
  • مکانی را برای کودک مهیا کنید تا امکان درست کردن اشکال و چیز‌های متفاوت را با استفاده از خاک ، شن ، سنگ‌ها و … داشته باشد

۶- سنجش همزمان با یادگیری را ممکن می‌سازد.

همیشه رسم بر این است که سنجش، پس از آموزش صورت می‌پذیرد و اختلاف زمانی بین این دو فرآیند وجود دارد. در آموزش از طریق بازی، سنجش همزمان با آموزش صورت می‌گیرد و هر اشتباهی در هر حرکت همان جا، به هدف نرسیدن را نتیجه خواهد داد.

۷ -می‌تواند جایگزین بازی‌های کامپیوتری شود.

همه می‌دانند که لزوماً تمام بازی‌های کامپیوتری مفید نیستند. بازی‌های کامپیوتری مخربی وجود دارد که پدر و مادرها بچه‌ها را از آن برحذر می‌دارند. منع کردن از یک چیز، بدون جایگزین گذاشتن برای آن می‌تواند موجب حریص شدن فرزندان و تمایل آنان به انجام چیزی که منع شده‌اند باشد. بازی ریاضی می‌تواند جایگزین خوبی برای بازی‌های ناسودمند کامپیوتری باشد.

۸- موجب تقویت یادگیری بخش‌های مفهومی در سطوح بالاتر می‌شود.

مشکلــی که دانـش‌آموزان بـا ریاضیات دارند در بخش محاسباتی نیست بلکه در بخش‌هایی است که مفهومی هستند. آزمون‌های ورودی مدارس خاص و دانشگاه‌ها نـیـز در بــخــش مــفهــومــی، چالش‌آفرین می‌شوند. یادگیری مفاهیم ریاضی در سن بالاتر برای کسانی که در سنین پایین بازی‌های ریاضی را تجربه کرده‌اند آسان‌تر است.

۹- خلاقیت را در ریاضی و حتی غیر ریاضی افزایش می‌دهد.

خلاقیت وقتی بروز پیدا می‌کند که رفتارهای کلیشه‌ای و فرمولی کنار گذاشته شود. فکر کردن برای انتخاب حرکت مناسب در بازی، موجب رشد خلاقیت فردی و اجتناب از رفتارهای کلیشه‌ای می‌گردد.

۱۰- وسائل بازی، یک آزمایشگاه سیار ریاضی است.

بچه‌ها در دروس مختلف مثل شیمی، فیزیک و زیست، آزمایشگاه را تجربه می‌کنند ولی هیچ مدرسه‌ای به طور رسمی آزمایشگاه ریاضی ندارد. بازی‌های ساده ریاضی که با ابزار ابتدایی انجام می‌شوند به منزله آزمایشگاهی سیار هستند که در مهمانی‌ها نیز می‌توانند برای افراد کوچک و بزرگ سرگرم‌کننده باشند.

۱۱- زمینه‌های یادگیری هنرهای مختلف مثل نقاشی، شعر و موسیقی را فراهم می‌آورد.

می‌توان هنر را به عنوان هر امری که الگوریتم‌پذیر نباشد تعبیر کرد. به این ترتیب هنرمند کسی است که بتواند در هر لحظه، حرکت مناسب برای خلق اثر را برگزیند. بازی این توانایی را به فرد می‌دهد.

۱۲- بدون انتظار نوشتن مشق‌های تکراری، آموزش را لذت‌بخش می‌کند.

بچه‌ها با هم فرق دارند اما آموزش ما با همه شاگردان یکنواخت برخورد می‌کند. معلم به همه مشق یکسان می‌دهد. در بازی چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد چون سناریوی بازی بر اساس حرکت افرادی که در آن نقش دارند شکل می‌گیرد و پیش می‌رود و اصلاً یکنواخت نیست.

۱۳- پدر و مادر را در انجام تکلیف، رفیق می‌سازد.

اولیا دوست ندارند که در کنار فرزند خود به انجام تکالیف بپردازند. این تکالیف، همان مشق‌های بغرنجی بوده که خود، زمانی از آن فراری بوده‌اند. از این رو فرزندان در انجام تکالیف تنها می‌مانند. در بازی، کل خانواده در کنار هم لحظاتی خوش را می‌گذرانند.

۱۴- زمینه مناسبی را برای یادگیری برنامه‌نویسی کامپیوتری فراهم می‌کند.

زبان‌های برنامه‌نویسی متفاوت هستند ولی اصول اولیه آن درست فکر کردن و منطقی پیش رفتن است. کسی که در بازی ریاضی حرکت مناسب را شناسایی می‌کند، توانایی حل مسائل کامپیوتری را نیز پیدا می‌کند.

۱۵- با ابزار کم معجزه می‌آفریند.

بازی‌های ریاضی بسیاری وجود دارند که با یک مشت سنگ‌ریزه، سکه، چوب کبریت یا عقربه ساعت انجام می‌شوند. این تجهیزات اندک در هر فضایی قابل دستیابی است. شما مثل یک شعبده‌باز می‌توانید با مُشتی نخود و لوبیا در یک مهمانی خانوادگی به آموزش ریاضیات جذاب بپردازید.

دکتر میرزاوزیری :

دکتر مجید میرزاوزیری، عضو هیئت علمی و استادتمام دانشگاه فردوسی مشهد و همچنین بنیادگذار شهر ریاضی، در طول چند سال گذشته سعی کرده است با روش‌هایی نوین و خلاقانه، نوجوانان و جوانان را با ریاضی آشتی دهد یا علاقه به این درس را در آنان ایجاد کند.
یکی از مهم‌ترین کارهای او در این راه، نوشتن کتاب‌های داستانی است که محتوایشان به ریاضی اختصاص دارد و در آن‌ها به مفاهیم و مسائل ریاضی می‌پردازد. تلفیق ادبیات و ریاضیات کاری است که این استاد دانشگاه سعی داشته است و سعی دارد از پس آن برآید. استدلالش برای این کار و این تلاش این است که داستان چیزی دارد که ریاضی ندارد و آن احساس است، چیزی که آدم‌ها آن را بیش از فرمول‌های منطقی ریاضی می‌پسندند. همچنین هیجان و احساس در یادگیری و به‌یادسپاری خیلی مؤثر است.
با او در مورد آخرین فعالیت‌ها و آثارش و همچنین چرایی ورود به ریاضی از دریچه ادبیات گفت‌وگویی داشتیم که حاصلش در ادامه می‌آید.

دعوت از کشورهای دیگر برای مسابقات ریاضی
شهر ریاضی مجموعه‌ای است که مجید میرزاوزیری برای ارائه جذاب ریاضیات به راه انداخته است و در آن با استفاده از ابزارهایی چون مسابقه، معما و … این دانش را آموزش می‌دهد. گسترش حوزه فعالیت‌های شهر ریاضی و دیگر فعالیت‌های او در این حوزه، چیزی بود که از سال‌های آغازین شروع‌به‌کار این مکان انتظار
می‌رفت.
راه‌اندازی مراکزی در دانشگاه فردوسی از مصداق‌های این روند روبه‌رشد است که این استاد ریاضی به آن اشاره می‌کند و می‌گوید: مرکزی را که در بیرون دانشگاه داشتیم به داخل دانشگاه انتقال داده‌ایم. مجموعه‌ای در دانشکده علوم ریاضی داریم به نام «ریاضی برای همه» و همه سنین و همه ذائقه‌ها می‌توانند از آن استفاده کنند. مرکز دیگری داریم در کالج دانشگاه که
دوره‌های آموزش عالی و کارگاه‌ها را در آنجا برگزار می‌کنیم و در آن دوره‌های ریاضی را با شیوه‌های جدید به افراد آموزش می‌دهیم. مثلا این روش‌ها می‌تواند آموزش ریاضی از طریق داستان یا آموزش ریاضی به عنوان زبان دوم و مانند این‌ها باشد.
ظاهرا آوازه کارهای این مراکز و مسابقاتی که برگزار می‌کنند به خارج از کشور هم رسیده است و از برخی کشورها دعوت‌هایی داشته‌اند. میرزاوزیری در این باره توضیح می‌دهد: شهر ریاضی در این چند سال رشد داشته‌ است. مثلا ۳ سال پیش ۶۰۰۰ نفر در مسابقه شرکت کردند، ۲ سال پیش ۱۴ هزار نفر و سال گذشته ۲۱ هزار نفر. برای اجرای مسابقه، مرا به کشورهای دیگر هم دعوت کرده‌اند که تاکنون به لهستان و برزیل و فرانسه رفته‌ام و مسابقه را برای آن‌ها ارائه کرده‌ام. مثلا مسابقه فوتبال ریاضی خیلی مورد توجه برزیلی‌ها قرار گرفت که به فوتبال علاقه خاصی دارند.

ریاضی به عنوان زبان دوم
یکی از ایده‌های جدید بنیادگذار شهر ریاضی، استفاده از ریاضی به عنوان زبان دوم است. او در توضیح این ایده می‌گوید: می‌توانیم ریاضی را به این صورت نگاه کنیم که زبانی برای ارتباط با طبیعت و جامعه و حل و بیان مشکلات باشد.
اگر ریاضی را به این معنی در نظر بگیریم، شیوه یادگیری آن هم می‌تواند مانند فراگیری زبان باشد. شیوه یادگیری مؤثر زبان شیوه مدرسه نیست که گرامر و دستور یاد می‌دهند. شیوه مؤثر کلاس‌های زبان این است که فیلمی می‌گذارند یا داستانی‌ تعریف می‌کنند و زبان‌آموز در قالب دیالوگ و به صورت عملی زبان را یاد می‌گیرد. در مورد ریاضی هم می‌شود همین‌طور باشد و علاقه‌مندان از طریق داستان و ادبیات و گپ ریاضی را بهتر یاد بگیرند.

احساس، وجه افتراق ادبیات و ریاضی است
وقتی از او در مورد فلسفه پرداختن به ریاضی از راه‌هایی غیرمتداول و جدید می‌پرسیم، می‌گوید: به این فکر کردم که افراد زیادی هستند که دوست دارند مشکل ریاضی‌شان را حل کنند ولی دوست ‌ندارند به صورت رسمی و با فرمول‌های ریاضی باشد. دو سه کتاب در این زمینه‌ها نوشته‌ام که عنوانشان «کتاب‌های ریشه» است و هدفم از نگارش آن‌ها این بوده است که افراد ریاضی را به‌ طور ریشه‌ای و غیرآکادمیک یاد بگیرند، با روشی که در آن فرمول و چیزهایی از این دست وجود نداشته باشد. چند موضوع ریشه‌ای پیدا کرده‌ام که اگر آن‌ها را یاد بگیرند، گام اول را بر‌داشته‌اند؛ یا مثلا کتاب دیگری که چند سال پیش نوشته‌ام «یادگیری ریاضی از طریق معما» بوده است.
این نویسنده ادامه می‌دهد: ۳۰ سال است که ریاضی به صورت رسمی وارد زندگی من شده است. اگر در ۳۰ سال گذشته هر‌سال یک پند از ریاضی گرفته باشم، ۳۰ پند آموخته‌ام. خواستم این پندها را با دیگران به اشتراک بگذارم. بنابراین آن‌ها را جمع کردم که شد مجموعه‌ای با عنوان «۳۰ پند، ۳۰ طریق». برای مثال، سی‌امین پند این است که همه فکر می‌کنند ریاضی و ادبیات دور از هم هستند‌ اما من
معتقدم اشتراکات زیادی دارند و تنها وجه تمایز آن‌ها احساس است. ادبیات احساسی و ریاضی منطقی است و این وجه باعث می‌شود ‌افراد فکر کنند کسی که ریاضی می‌خواند نباید به ادبیات نزدیک شود و بالعکس، اما من در سال‌های گذشته رفته‌ام سراغ داستان‌نویسی و خیلی دوست دارم که بچه‌ها از طریق داستان‌ها و ماجراهای مختلف با ریاضی آشنا شوند. حال، این ماجراها می‌تواند این‌طور باشد که شخصیت‌های داستان ریاضی‌دان یا مفاهیم ریاضی هستند یا سبک داستان ریاضی‌گونه است که باعث می‌شود افراد در قالب داستان درکی از ریاضی پیدا کنند.
او بیان می‌کند: تاکنون نمونه دیگری ندیده‌ام که کسی از ادبیات برای آموزش ریاضی استفاده کرده باشد. شاید یکی از دلایلش این باشد که کسی که می‌خواهد علمی را آموزش دهد باید به آن تسلط داشته باشد و اگر کسی بخواهد در مورد ریاضی این کار را بکند باید علاوه بر ریاضی با ادبیات هم آشنا باشد. معمولا افراد جسارتش را ندارند که در علومی که به آن آشنایی ندارند دخالت کنند. من کمی از ترسش گذشتم و گفتم آبروریزی‌اش این است که بعدا کسی می‌آید به وجه ادبی کار ایرادی می‌گیرد، اما اگر جرئت تلفیق ریاضیات و ادبیات را داشته باشم، می‌توانم با ادبیات هم به‌مرور آشنا شوم و مهارت‌های آن را هم کسب کنم.
این ریاضیدان در مورد تجربه این روش آموزش ریاضی می‌گوید: به نظرم بازخورد مردم خیلی خوب بوده است چون مردم زبان ریاضی را که حاوی فرمول است چندان نمی‌پسندند ولی زبان ادبی را می‌پسندند چون احساس دارد و ارتباط آدم‌ها به صورت کلی بر اساس هیجان و احساس است. اجتماع بین آدم‌هایی شکل می‌گیرد که از طریق احساسی و عاطفی با هم ارتباط داشته باشند. شما نمی‌توانید جامعه‌ای تشکیل بدهید که صرفا براساس منطق باشد. اگر این‌طور باشد، آدم‌‌آهنی‌ها باید با هم اجتماعی تشکیل دهند، ولی می‌بینیم که این‌گونه نیست. بنابراین ادبیات کمک می‌کند زبان احساسی برای ریاضی پیدا شود.
با استفاده از فضای مجازی در لحظه بازخورد کتاب‌هایم را می‌گیرم
دکتر میرزاوزیری می‌گوید که پیش از این از هر کتابی که منتشر می‌کرده فقط به اندازه‌ای که هزینه چاپ کتاب بعدی‌اش تأمین شود تعدادی ‌را می‌فروخته و مابقی را به‌ صورت رایگان در اختیار دانش‌آموزان قرار می‌داده است، اما مدتی است با گسترش شبکه‌های اجتماعی، آثارش را به صورت رایگان در اختیار همگان قرار می‌دهد: الان که کتاب‌خریدن خیلی سخت شده است دیگر کتاب کاغذی چاپ نمی‌کنم و پی‌دی‌اف کتاب‌ها را می‌گذارم تا علاقه‌مندان استفاده کنند. از طرفی، سبک زندگی مردم به دلیل وجود شبکه‌های اجتماعی طوری شده است که مطالبی با حجم زیاد را نمی‌خوانند و به خواندن قطعه‌های کوچک عادت کرده‌اند. اگر کتابی قطور باشد، ممکن است مخاطب کمتری سراغش برود اما اگر در قالب متن‌های کوتاه باشد، مردم در فرصت‌های کم، مانند زمانی که در اتوبوس یا مترو هستند، آن را می‌خوانند. برای همین، کتاب‌ها و مطالب را در بسته‌های کوچک ارائه می‌دهم و بازخورد خیلی خوبی هم از مردم گرفته‌ام.
او خاطرنشان می‌کند: قبلا سرعت ارتباط من با مخاطب خیلی کم بود‌ چون باید کتاب را می‌نوشتم و بعد منتظر مجوز و چاپ آن می‌بودم و تا به دست مخاطب برسد زمان زیادی می‌برد. الان در کانال خودم که مطالب را می‌گذارم در لحظه دیده می‌شود. این خیلی بهتر از این است که منتظر روند چاپ و نشر کتاب باشیم. الان لحظه‌ای بازخورد می‌گیرم.

کتاب‌هایم ترجمه‌پذیر نیست
از او در مورد ترجمه شدن آثارش هم می‌پرسیم که می‌گوید: خیلی از کتاب‌ها هست که امکان ترجمه ندارد. کتاب‌های من طوری است که خیلی به زبان فارسی وابسته است. مثلا کتابی نوشته‌ام که صفحات فردش یک داستان و صفحات زوجش یک داستان است یا کتاب دیگرم، «اشتباه سوزنبان»، جمله به جمله از اول به آخر یک داستان است و جمله به جمله از آخر به اول یک داستان دیگر، و این‌ها را نمی‌شود به زبانی دیگر ترجمه کرد.

ما در نیکارو  بهترین آموزشگاه های کشور را به شما معرفی خواهیم کرد با ما همراه باشید .

اگر دوست دارید بیشتر با نیکارو آشنا بشید این کلیپ رو ببینید

لینک مرتبط :

معرفی شهر ریاضی ( آریث لند )
آشتی با ریاضی ؛ سی پند – سی راه
آیا خلاقیت آموختنی است؟
معرفی بهترین کلاسهای مهارتی سرگرمی کودکان در مشهد
رویداد کارآفرینی دانش آموزی (رکاد)
اوقات فراغت
رادیو نیکارو | گفتگو با استاد فرانک امیری (از آموزش مهارت تا کشف استعداد)

۸ دیدگاه دربارهٔ «دوره بازی و ریاضی مشهد»

  1. الهام غفارمنش

    هنوزم دوره بازی ریاضی فعاله ؟
    ریاضی برای بچه ها خیلی مهمه ؛ من الان به شدت نگران درس های محاسباتی دخترم هستم .

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

close

سلام
اگر دنبال کلاس خاصی هستید نام و نام خانوادگی، تلفن و نام کلاس را با کلیک روی دکمه نارنجی پایین ثبت کنید. در اولین فرصت با شما تماس میگیریم.