وبلاگ نیکارو

مادر و کودک

چگونه والدین شاد و ایده آلی باشیم؟ (قسمت دوم)

این مطلب بخش دوم مقاله ای است که در آن کوشیده ایم راهکارهایی ساده برای اینکه والدین شاد و ایده آلی باشیم را در آن ارایه دهیم.

قدم سوم :

همسرت مهم ترین بخش زندگی شماست !

یکی از توصیه های مهم من برای افراد متاهل که به شدت درگیر فرزند یا فرزاندشون هستن اینه که به یاد بیارن قبل از نقش
پدر یا مادری , یک زوج بودن. و اگر همه اتفاقا طبق یک برنامه عادی پیش بره , یعنی فرزندانشون برای ادامه تحصیل، اشتغال
یا ازدواج اونها رو ترک کنن (اتفاقی که اجتناب ناپذیر و ممکن هست و پیش خواهد اومد) دوباره اونها یک زوج خواهند شد .

این فاصله زمانی تولد تا استقلال کودک، یک بازه زمانی مهم و تاثیر گذار در رابطه زناشویی شماست و رسیدگی کردن به
نیازهای همدیگه در این دوره به اندازه توجه به نیاز های فرزندتون مهم خواهد بود. حتی به عقیده خیلی از روانشناسان خانواده
توجه به نیازهای همسر و پیدا کردن پاسخ مناسب برای اون، از هر اتفاق دیگه ای مهم تر به نظر میرسه .

 

زوج دست در دست هم
والدین شاد

پس باتوجه به اهمیت موضوع اوقاتی رو برای همدیگه خالی کنید و درمورد موارد مهم , خواسته ها , رویاها و حتی رویداد
های پیش پا افتاده صحبت کنید بدون اینکه فرزندتون رو از بودن با خودتون محروم کنید . (ایجاد تعادل شرط بسیار مهمی در
رشد هر رابطه ایه) . منظور از باهم بودن، قرار ملاقات های شبانه یا صرفا همبستری کردن نیست . ایده من در این بحث ست
کردن اوقاتی خارج از محیط خونه یا اختصاص تایم مشخص برای صحبت کردن در محیطی مناسبه .

حقیقت موضوع این است که فرزندان شما باید اولویت رابطه شما رو درک کنن . چرا که فرزندان ما دقت بسیار زیادی در نوع
رابطه و توجه والدین نسبت به هم دارن و از رابطه پدر مادرشون الگویی برای آینده خودشون خواهند ساخت. سعی کنید
یکدیگرو به همون شکلی که هستید بپذیرید و دوست داشته باشید. تلاش برای تغییرهمیشه قدم رو به جلویی حساب نمیشه و گاهی فقط فاصله رو بیشتر میکنه. پس ساختن یک ارتباط سالم نه تنها مانع رشد و بی توجهی به نیازهای کودکتون نیس، بلکه با ایجاد الگو سازی مناسب و ارزش گذاری دقیق به رشد بهتر و بلوغ شخصیتیه کودکتون توجه کردید .

به فرزندانتان نشان بدهید برای یکدیگر وقت دارید و ایجاد یک رابطه صمیمی, بسیار لذت بخش است و نیاز به زمان دارد .
اگر هنوز هم متقاعد نشدید و به اهمیت موضوع پی نبردید , پیشنهاد میکنم شرایط زیر را تصور کنید :
تصور کنید فرزند یا فرزندانتون بزرگ شدند و دارای همسر و خانواده هستند. شما چه چیزی رو به طور شفاف و دقیق برای
رابطه اونها میخواید ؟ و دوست دارید این رابطه چقدر صمیمی و نزدیک باشه ؟
پس شما هم به کم قانع نشید , چرا که سزاوار کمرنگ شدن نیستید .

 

قدم چهارم :

قبیله خودت رو بساز !

باتوجه به کاهش روابط درون خانواده ای و رشد تک فرزندی، طلاق یا مهاجرت، میزان احساس تنهایی در افراد بیشتر از گذشته
است. اما مهم نیست که در کدام گروه از دسته بندی ها قرار میگیری، تو نیازمند روابط اجتماعی در سطح بسیار وسیعی هستی .
به خودت این اجازه رو بده که قدرت ارتباطت رشد کنه و ساختمان روابطتت با منابع انسانی قوی ساخته بشه .
محیط مدرسه فرزندانتون، کلاسهای زبان، انجمن های مذهبی و سازمانهای ارتباطی فرصتی طبیعی برای شبکه کردن خودتون
با سایر والدین، افرادی که شبیه شما هستن و پیدا کردن دوست خواهد بود .
پیدا کردن یک محیط جدید برای رشد خلاقیت و شخصیت فرزند میتونه همزمان باعث تعالی خودتون در روابط اجتماعی و نحوه
نگرشتون بشه .

دوستان
والدین شاد

ارتباط گرفتن صرفا به معنای اشتراک گذاری عقیده و فکر و ایجاد محیطی خلاق نیست. شما نیازمند محیطی هستید که مدام
اشتراکات خودتون رو در رابطه با موضوعات مهم از جمله فرزندان به تعامل بزارید .
شما نیازدارید که تا مدتها در رابطه با چگونگی پیدا کردن مهارت فرزندتون با شخصی در همین رابطه صحبت کنید، پس شما
به یک شبکه وسیع ارتباطاتی که تمامی این موضوعات را پشتیبانی کند نیاز دارید .
سعی کنید به مراسمات مختلف مدرسه و مهد کوک فرزنداتون برید و یا در دورهمی های محل کار شرکت کنید. چرا که این یک
فرصت مناسب برای رشد ارتباطات شماست. پیدا کردن این نوع افراد میتونه حمایت های قابل توجهی رو در لحظات ضروری
برای شما فراهم کنه .

قدم پنجم :

خودت رو واسه کارهای خوبت تحسین کن …

یکی از مهم ترین نقش های من در رابطه با مراجعینم این هست که به آنها بازخورد مثبتی نسبت به تلاششان نشان دهم .
چرا ؟ چون خیلی از والدین پس از سر گذراندن یک یا چند مسئله ضروری و بغرنج، نگران اتفاقات بعدی خواهند بود. یعنی
دچار ترس از آینده خواهند شد و وسواس نسبت به چگونگی رخداد ها پیدا خواهند کرد و من باید به آنها بابت تلاش و نتیجه
عمل بازخوردی مثبت نشان دهم .
شما میتوانید یک قرار داد نانوشته بین خودتان با همسر ، فرزند ، دوستان و همکارانتان تعریف کنید به منظور تشویق کردن
یکدیگر پس از انجام اموری که دشوار به نظر میرسد .
بزرگترها نیز همانند کودکان به تشویق و تایید نیاز دارند. پس حس های مثبت خود را نسبت به انجام اموری که سخت به نظر
میرسد ، با عزیزانتان به اشتراک بگذارید .
این نکته مهم است که شما دقیقا چه باوری از خود دارید و الفاظی که در رابطه با خود به کار میبرید میتواند چراغ راه شما در
روزهای سخت آینده باشد ( به شما جرات دهد یا شما را بترساند ). پس بالغ درونیتان را فردی مثبت و صبو رپرورش بدهید تا
در لحظات ضروری زندگیتان قدرتمند جلوه کند .
حتی برای تشویق کردن خودتان، مواردی را به برنامه روزانه اضافه کنید. این آیتم ها میتواند شامل نام نویسی درکلاسهای
مورد علاقیتان باشد .
مهم این است که بدانیم باید خودمان را به صورت مداوم با اتفاقات جذاب شگفت زده کنیم و اجازه ندهیم یکنواختی برخی
روزمرگی هایمان ما را در خودش غرق کند .

برگردان غیر مستقیم : عاطفه حسین زاده
 منبع

 

مطالعه بیشتر در این زمینه:

چگونه والدین شاد و ایده آلی باشیم؟ قسمت اول