درمان اختلال دوقطبی

درمان اختلال دوقطبی

اختلال دوقطبی یا اختلال شیدایی- افسردگی، یک اختلال روانی است که در آن فرد دچار تغییرات شدید در خلق و خو می شود. در دوره هایی خلق بالا و گاهی نیز افسردگی را تجربه می کند. هدف درمان اختلال دوقطبی کاهش شدت و تعداد دوره‌های افسردگی و شیدایی است تا زندگی عادی تا حد امکان برای فرد ممکن شود.

اگر فرد مبتلا تحت درمان قرار نگیرد، دوره های شیدایی اختلال دوقطبی می تواند بین 3 تا 6 ماه طول بکشد. دوره‌های افسردگی حتی بیشتر هم طول می‌کشد، اغلب 6 تا 12 ماه. اما با درمان مؤثر، اپیزودها معمولاً در عرض حدود 3 ماه بهبود می یابند.

درمان اختلال دوقطبی

اکثر افراد مبتلا به اختلال دوقطبی را می توان با استفاده از ترکیبی از درمان های مختلف درمان کرد.

درمان اختلال دوقطبی می تواند شامل یک یا بیشتر از موارد زیر باشد:

تجویز دارو برای جلوگیری از دوره‌های شیدایی و افسردگی این داروها به عنوان تثبیت‌کننده‌های خلق شناخته می‌شوند و فرد مبتلا آنها را به مدت طولانی هر روز مصرف می‌کند.

دارو درمانی برای درمان علائم اصلی افسردگی و شیدایی وقتی که دوره ها رخ داده اند.

یادگیری تشخیص محرک ها و نشانه های دوره افسردگی یا شیدایی

روان درمانی : درمان‌های گفتگو محور، که به فرد کمک می‌کند با افسردگی مقابله کند و یا در مورد چگونگی بهبود روابطش مشاوره بگیرد.

توصیه های مربوط به سبک زندگی : مانند انجام ورزش منظم، برنامه ریزی فعالیت هایی که فرد مبتلا از آنها لذت می برد و به او احساس موفقیت می دهد، و توصیه هایی در مورد بهبود رژیم غذایی و خواب بیشتر.

 اکثر افراد مبتلا به اختلال دوقطبی می توانند بیشتر درمان خود را بدون نیاز به بستری شدن در بیمارستان انجام دهند. اما اگر علائم شدید باشند، ممکن است نیاز به بستری و درمان اختلال دوقطبی در بیمارستان باشد. چون خطر آسیب رساندن به خود یا دیگران وجود دارد. در برخی کشورها در برخی شرایط خاص افراد می توانند روزانه در بیمارستان درمان خود را دریافت کنند و شب به منزل برگردند.

داروها در درمان اختلال دوقطبی

چندین دارو برای درمان اختلال دوقطبی و کمک به تثبیت نوسانات خلقی استفاده می شوند که تثبیت کننده های خلق نامیده می شوند و عبارتند از:

  • لیتیوم
  • داروهای ضد تشنج
  • داروهای ضد روان پریشی

اگر داروی اختلال دوقطبی مصرف کرده اید و دچار افسردگی شده اید، پزشک شما باید دوز صحیح مصرفی را بررسی ‌کند.

درمان دوره های افسردگی در اختلال دوقطبی کمی متفاوت است، زیرا مصرف داروهای ضد افسردگی به تنهایی ممکن است منجر به عود بیماری و ظهور دوره های شیدایی شود.

بیشتر متخصصان معتقدند که دوره های افسردگی در اختلال دوقطبی را، تنها با یک تثبیت‌کننده خلق می‌توان درمان کرد. اما داروهای ضد افسردگی معمولاً در کنار یک داروی تثبیت کننده خلق یا یک داروی ضد روان پریشی استفاده می شوند.

اگر روانپزشک به شما توصیه کرده است که مصرف دارویتان را متوقف کنید، دوز مصرف باید به تدریج در طی حداقل 4 هفته کاهش یابد، و اگر از داروهای ضد روان پریشی یا لیتیوم استفاده می کنید دوز مصرفی باید طی 3 ماه کاهش یابد.

اگر به هر دلیلی مجبور شدید مصرف لیتیوم را متوقف کنید، با پزشک خود در مورد مصرف یک آنتی سایکوتیک  (ضد روانپریشی) یا والپروات صحبت کنید.

برای مشاهده بهترین مرکز مشاوره هر شهر بر روی دکمه مربوط به آن کلیک کنید.

لیتیوم

در برخی کشورها نظیر بریتانیا، لیتیوم اصلی ترین داروی مورد استفاده برای درمان اختلال دوقطبی است. لیتیوم درمانی طولانی مدت برای دوره های شیدایی و افسردگی است و معمولاً برای حداقل 6 ماه تجویز می شود.

اگر برای شما لیتیوم تجویز شده است، حتما به دوز تجویز شده پایبند باشید و مصرف آن را به طور ناگهانی قطع نکنید. مگر اینکه پزشکتان از شما خواسته باشد. برای اینکه لیتیوم موثر باشد، دوز مصرفی مهم است و باید درست انتخاب شود. اگر دور مصرفی نادرست باشد، ممکن است عوارض جانبی مانند اسهال داشته باشید و مریض شوید. در صورت بروز عوارض جانبی در حین مصرف لیتیوم فوراً به پزشک خود اطلاع دهید.

در حین مصرف لیتیوم، حداقل هر 3 ماه یکبار به آزمایش خون منظم نیاز خواهید داشت. این کار برای این است که مطمئن شوید سطح لیتیوم خون شما خیلی بالا یا خیلی پایین نیست. در صورت تنظیم دوز لیتیوم، باید عملکرد کلیه و تیروئید، هر 2 تا 3 ماه یکبار و در سایر موارد هر 12 ماه یکبار بررسی شود.

وقتی که در حال مصرف لیتیوم هستید، از مصرف داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن خودداری کنید، مگر اینکه توسط پزشک شما تجویز شده باشد.

در بریتانیا، لیتیوم و داروی ضد روان پریشی آریپیپرازول در حال حاضر تنها داروهایی هستند که به طور رسمی برای استفاده در درمان اختلال دوقطبی در نوجوانان تایید شده اند. اما در صورت توصیه پزشک ممکن است داروهای دوقطبی دیگری نیز برای درمان اختلال دوقطبی کودکان تجویز شود.

درمان اختلال دو قطبی

داروهای ضد تشنج

داروهای ضد تشنج عبارتند از:

والپروات

کاربامازپین

لاموتریژین

این داروها گاهی اوقات برای درمان دوره های شیدایی استفاده می شوند. آنها همچنین تثبیت کننده خلق بلند مدت هستند. داروهای ضد تشنج اغلب برای درمان صرع هستند، اما در درمان اختلال دوقطبی نیز موثرند.

زمانی که اختلال دوقطبی به درمان با لیتیوم پاسخ نمی‌دهد، ممکن است از یک داروی ضد تشنج استفاده شود. همچنین ممکن است به ضدتشنج صورت همزان با لیتیوم استفاده شود.

والپروات

والپروات معمولاً برای زنانی که در سنین باروری هستند تجویز نمی شود چون خطر ایجاد نقص های جسمی مانند اسپینا بیفیدا، ناهنجاری های قلبی و شکاف لب در جنین وجود دارد.

همچنین ممکن است خطر مشکلات رشدی، مانند کم توانی ذهنی، توانایی حرف زدن و درک پایین، مشکلات حافظه، اختلالات طیف اوتیسم، و تاخیر در راه رفتن و صحبت کردن، افزایش یابد.

 

در برخی زنان، روانپزشک ممکن است تصمیم بگیرد از والپروات برای درمان اختلال دوقطبی استفاده کند. این تصمیم معمولا زمانی گرفته می شود که جایگزین مناسبی وجود نداشته باشد یا اینکه فرد مبتلا مورد ارزیابی قرار گرفته و بعید باشد که به درمان های دیگر پاسخ بدهد.

در این صورت پزشک باید مطمئن شود که بیمار از یک روش پیشگیری قابل اعتماد استفاده می کند و در مورد خطرات مصرف دارو در دوران بارداری به او توصیه های لازم را انجام دهد.

کاربامازپین

کاربامازپین معمولاً فقط با نظر یک متخصص برای درمان اختلال دوقطبی تجویز می شود. درمان ابتدا با دوز کم شروع شده و سپس به تدریج افزایش می یابد.

اگر داروهای دیگری از جمله قرص های ضد بارداری مصرف می کنید، باید وضعیت شما به دقت بررسی شده و تحت نظر باشید. با شروع مصرف کاربامازپین، آزمایش خون برای بررسی عملکرد کبد و کلیه داده شده و دوباره بعد از 6 ماه مجددا تکرار می شود.

همچنین باید در ابتدای مصرف و بعد از 6 ماه آزمایش شمارش فاکتورهای خونی انجام دهید و نیز وزن و قد خود را کنترل کنید.

لاموتریژین

وقتی لاموتریژین تجویز می شود، معمولاً با درمان دوز کم شروع می شود و دوز مصرفی به تدریج افزایش می یابد. اگر لاموتریژین مصرف می کنید و دچار جوش شدید فوراً به پزشک مراجعه کنید. شما باید سالانه یک چکاپ سلامتی انجام دهید، اما معمولاً آزمایشات دیگری نیاز نیست.

زنانی که از قرص‌های ضد بارداری استفاده می‌کنند باید با پزشک خود در مورد تغییر روش‌ پیشگیری از بارداری صحبت کنند.

داروهای ضد روان پریشی

گاهی اوقات داروهای ضد روان پریشی برای درمان دوره های شیدایی تجویز می شود.

این داروها عبارتند از:

آریپیپرازول

اولانزاپین

کوتیاپین

ریسپریدون

اینها ممکن است به عنوان تثبیت کننده خلق و خو هم استفاده شوند. کوئتیاپین ممکن است برای درمان دوره طولانی مدت افسردگی در دوقطبی استفاده شود. به ویژه در صورت شدید بودن علائم یا اختلال در رفتار داروهای ضد روان پریشی می توانند مفید باشند.

از آنجا که آنتی سایکوتیک ها می توانند عوارض جانبی ای مانند تاری دید، خشکی دهان، یبوست و افزایش وزن ایجاد کنند، دوز اولیه معمولا کم خواهد بود.

اگر برای شما داروی ضد روان پریشی تجویز شده است، باید حداقل هر 3 ماه یکبار معاینات پزشکی منظمی داشته باشید. البته احتمالا معاینات بیشتری نیاز باشد، خصوصا اگر دیابت دارید. اگر علائمتان بهبود نیافت، ممکن است لیتیوم و والپروات نیز به شما پیشنهاد شود.

درمان اختلال دوقطبی با چرخه های سریع

در صورت تجربه چرخه های سریع – که در آن به سرعت از دوره شیدایی به افسردگی مبتلا می شوید بدون آنکه یک دوره “طبیعی” در بین شیدایی و افسردگی خود تجربه کنید- ممکن است ترکیبی از لیتیوم و والپروات برای درمان اختلال دوقطبی شما تجویز شود.

اگر این تجویز کمکی نکند، ممکن است لیتیوم به تنهایی یا ترکیبی از لیتیوم، والپروات و لاموتریژین به شما پیشنهاد شود. اما معمولاً داروی ضد افسردگی برای شما تجویز نمی شود مگر اینکه متخصص اختلال دوقطبی آن را توصیه کرده باشد.

یادگیری تشخیص محرک ها

اگر مبتلا به اختلال دوقطبی هستید، می توانید یاد بگیرید که علائم هشدار دهنده دوره شیدایی یا دوره افسردگی قریب الوقوع را تشخیص دهید.

روانپزشگ، پزشک، روانشناس یا حتی یک پرستار روانپزشکی، ممکن است بتواند به شما کمک کند تا علائم اولیه عود بیماری خود را از سابقه بیماریتان شناسایی کنید. البته این امر مانع وقوع دوره شیدایی یا افسردگی شما نمی شود، اما این امکان را به شما می دهد که به موقع کمک بگیرید.

درمان اختلال دوقطبی

روان درمانی در درمان اختلال دوقطبی

برخی از افراد درمان روان‌شناختی را زمانی مفید می‌دانند که در کنار دارودرمانی و در بین دوره‌های شیدایی یا افسردگی استفاده شود.

روان درمانی برای درمان اختلال دوقطبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آموزش روانی : برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اختلال دوقطبی

درمان شناختی رفتاری (CBT):  این روش برای درمان افسردگی بسیار مفید است.

خانواده درمانی : نوعی از روان درمانی که بر روابط خانوادگی (مانند ازدواج) تمرکز می کند و همه افراد خانواده را تشویق می کند تا برای بهبود سلامت روان با یکدیگر همکاری کنند.

درمان روانشناختی معمولاً شامل حدود 16 جلسه است. هر جلسه یک ساعت طول می کشد و در یک دوره 6 تا 9 ماهه انجام می شود.

داروهای دوقطبی و بارداری

یکی از مشکلات اصلی این است که خطرات مصرف داروهای دوقطبی در دوران بارداری به خوبی شناخته نشده است. اگر باردار هستید و به اختلال دوقطبی مبتلا هستید، باید در اسرع وقت یک برنامه مدون برای درمان شما تهیه شود.

این طرح باید با شما، همسرتان، متخصص زنان و زایمان (متخصص بارداری)، ماما، پزشک عمومی و کارشناس خانه بهداشت تنظیم شود.

داروهای زیر به طور معمول برای زنان باردار مبتلا به اختلال دوقطبی تجویز نمی شوند، زیرا ممکن است به جنین آسیب برسانند:

  • والپروات
  • کاربامازپین
  • لیتیوم
  • لاموتریژین
  • پاروکستین
  • بنزودیازپین‌ها (آرام‌بخش‌ها)، مانند دیازپام (والیوم) و لورازپام (آتیوان)

اگر در حین مصرف داروهایی که برای درمان اختلال دوقطبی تجویز شده است باردار شدید، مصرف داروها را تا زمانی که با پزشک خود مشورت نکرده اید، قطع نکنید.

اگر پس از تولد نوزاد، داروهایی برای اختلال دوقطبی تجویز شود، ممکن است بر تصمیم شما برای شیردهی نیز تأثیر بگذارد. داروساز، ماما، پزشک یا روانپزشک شما می توانند بر اساس شرایط شما به شما مشاوره دهند.

لینک مرتبط :
آپارات نیکارو

لطفا امتیاز دهید

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

close

سلام
اگر دنبال کلاس خاصی هستید روی دکمه نارنجی پایین کلیک کنید. در اولین فرصت با شما تماس میگیریم.