حرفه ای آموزش ببین و کسب درآمد کن. بزن بریم!
استعدادیابی کودکان

استعدادیابی کودکان

استعدادیابی کودکان

قطعا بزرگترین سرمایه هر شخصی خود اوست سرمایه گذاری روی استعدادهای هر شخصی می تواند به شناخت بهتر او توسط خودش، خوشحالی بیشتر، چالش های همگون با ذهن و ذایقه او منجر شود که در نهایت این رضایت های فردی می تواند به رضایت های اجتماعی نیز منجر شود.

قطعا زمانی که زندگی نامه افراد بزرگ را می خوانیم به این نتیجه می رسیم که آن ها از کودکی علاقمند به حیطه های خود بوده اند و از کودکی در این زمینه ها فعالیت کرده اند.

در ادامه درباره دو فرد تاثیر گذار در استعدادیابی بر می خوریم، جانسون اوکانر استعدادیابی شغلی در بزرگسالان و هوارد گاردنر استعدادیابی کودکان را مطرح کردند.

هوارد گاردنر می گوید: استعداد ذاتی بوده، در ۳ سالگی و ۳۰ سالگی استعداد در ما یکسان خواهد بود و عدد IQ را کشف کرده و در زمینه استعدادیابی فعالیت های بسیاری انجام داده است.

می توان مسئله استعدایابی را با این سوال پاسخ داد که، چرا برخی افراد در حیطه های هنری، شغلی، شخصیتی، ورزشی و ارتباط عمومی افرادی موفق هستند در صورتی که برخی دیگر تا میانه های زندگی هنوز علاقمندی های خود را پیدا نکرده اند؟ آیا واقعا ریشه این سوال در استعدادیابی است؟

استعداد یابی کودکان، ابتدای مسیر موفقیت

ما افراد زیادی را می‌شناسیم که با وجود پایین بودن نمرات درسی در مدرسه، موفقیت های زیادی در دنیا به نامشان ثبت شده است. مانند ادیسون، هنری فورد، گاندی و موتزارت.

بنابراین نتیجه می‌گیریم که تنها دلیل موفقیت، کسب نمرات بالا در مدرسه نمی باشد و یا کسب نمرات پایین دلیل شکست و بی استعدادی نیست. بلکه ما باید استعداد هر فردی را کشف کنیم و هوش او را در زمینه های مختلف مورد سنجش قرار دهیم تا مشخص کنیم استعداد و هوش او در چه زمینه ای قوی تر است و با توجه به آن رشته تحصیلی و شغل آینده کودکان خود را تعیین کنیم.

وقتی زندگینامه افراد موفق را می‌خوانیم، اکثر آنها از زمان کودکی علاقه مند به حیطه های خود بودند و با پیگیری علایق واقعی خود در جوانی به موفقیت‌های بزرگی رسیدند…

در ادامه این مقاله انواع استعدادها را توضیح داده و برای هر کدام مثال هایی می آوریم تا موضوع برای خانواده ها قابلیت درک بیشتری پیدا کند.

پس از پژوهشها و تحقیقات فراوان و استفاده کردن از فضاهای و تجربه کردن فضاهای نولوژی و اعصاب و تلفیق روانشناسی و علم اعصاب و بررسی های مختلف روی مغز انسان به این نتیجه رسید که هر کودکی که بدنیا میاد حداقل دارای ۸ نوع هوش است

این ۸ نوع هوش عبارتند از،

  • هوش زبانی و کلامی
  • هوش منطقی و ریاضی
  • هوش بصری و فضایی
  • هوش موسیقی یایی
  • هوش بدنی و جنبشی
  • هوش درون فردی
  • هوش برون فردی
  • هوش طبیعت گرایی

بعدها هوش هستی شناسی به این لیست اضافه شد ولی مجدداً در این حیطه ها اقدام شد.

استعدادیابی کودکان
استعدادیابی کودکان

روش هایی برای شکوفایی استعداد کودکان

• اجازه دهید فرزندتان علائق خود را کشف کند.

• فکر نکنید چون او علاقه ای نشان نمی دهد، بنابراین استعدادی هم در آن زمینه ندارد.

• بگذارید فرزندتان در انجام کارها مرتکب اشتباه شود.

• از او سؤالاتی مانند چرا آسمان آبی است؟ بپرسید تا کودکتان با شگفتیهای دنیا مواجه شود.

• پروژه های خانوادگی برای پیدایش استعداد طرح ریزی نمایید.

• کودک را مجبور به یادگیری نکنید.

• انتظاراتتان از فرزندتان باید واقع بینانه باشند.

• در انجام کارها، کودک خود را سهیم کنید.

• کودک خود را با برچسب زدن به او محدود نکنید.

• به بازی با کودکتان بپردازید.

• برنامه زمانی منظم برای فعالیتهایی نظیر خواندن، گوش دادن به موسیقی و صحبت کردن در نظر بگیرید.

• اجازه دهید فرزندتان به فعالیتهای گروهی مورد علاقه اش بپردازد.

• فعالیتهایی را که فرزندتان انجام می دهد مورد انتقاد یا قضاوت قرار ندهید.

• کارهای روزمره ای را که به عهده فرزندتان بگذارید.

• داستانهای الهام بخشی برای فرزندتان بخوانید.

• از مقایسه کودک خود با دیگران بپرهیزید.

• برای برانگیختن علائق و استعدادهای فرزندتان او را به کتابخانه، موزه، کنسرت، یا مسابقه ببرید.

• کودکتان را تشویق به صحبت درباره آینده کنید.

• کودکتان را با افراد موفق آشنا کنید.

• کودک خود را تشویق به خواندن کنید.

استعدادیابی کودکان و نظام آموزشی

این قسمت را با پرسشی شروع می کنیم که کودکان ما در سنین ۳ تا ۶ سال استعدادیابی شده است، گواهینامه مرتبط را دریافت کرده است؛ مسیر زندگی آیندش روشن تر شده است اما با توجه به نظام آموزش و پرورش کشور ما

  • شرایط کودک ما چه می شود؟
  • آیا کودکان ما دچار تناقض نمی شوند؟
  • آیا این استعدادیابی او را تافته ای جدا بافته از سایر کودکان اطراف خود نمی کند؟
  • اگر کودک من هوش موسیقیایی داشته باشد اما سیستم آموزش و پرورش ما در خود چنین هوشی را پرورش نمی دهد، ما باید چه کنیم؟

متاسفانه سیستم آموزش و پرورش کشور ما مبتنی بر پایه سمعی و بصری تهیه شده اند و دیگر حوزه های توانایی و هوش ای ما مورد استفاده قرار نمی گیرند و اگر هم بخواهیم بحث هوش های ۸ گانه را نادیده گرفته و فقط به حواس ۵ گانه مان رجوع کنیم.

از حواس ۵ گانه مون فقط ۲ تای آنها که دیدن و شنیدن هست بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد و متاسفانه باز ارزیابی های این سیستم، نمره دهی و صد البته ملاک تشخیص و مقایسه ما ناقص و محدود بوده و بر پایه این دو نوع مهارت و حس تشخیص داده می شود.

در کشور ما اگر دانش آموزی برنامه ریزی درسی ش به گونه ای باشه که در درس ریاضیات یا در درس دیکته؛ انشا، به نحوی بهتر از بقیه عملکرد داشته باشه، فرد ممتازی شناخته می شود.

در حالی که نظریه هوارد گاردنر یک خط بطلان و ضربدر بزرگی روی این قضیه می کشد، باتوجه به اینکه تمام این مهارت ها از طرف مغز انسان هداست می شود در نتیجه افراد برتری ای نسبت به دیگری نخواهند داشت.

درگذشته، چنین به نظر می آمد که اگر فردی، ریاضیدان، پزشک یا فیزیکدان بشود قطعا این فرد بسیار بسیار باهوش تر از یک خیاط،نجار و یا یک مکانیک، شمرده می شود.

در حالی که الان طبق این نظریه همه ی افراد بسیار هوشمند هستند ولی بسته به نوع هوش برترشون با همدیگر برخورد می کنند.

اگر فردی در هرگونه مهارتی، خیاطی، نقاشی، مکانیکی، و … هوش برتر داشته باشد و بخواهد در آن رشته ها فعالیت کند اصلاً اینطور نیست که فرد هوشمندی نیست بلکه نوع هوش برترش متفاوت و در نتیجه عملکرد او متفاوت خواهد شد و رشته ای که انتخاب می کنه قاعدتاً متفاوت خواهد بود.

چه بسا که یک آهنگر خیلی خوب در کار خودش می تواند شگفتی ساز شود و یا یک نقاش خیلی خوب و یا یک مجسمه ساز خیلی خوب می تواند شگفتی را ایجاد کند.

لزوما این نیستش که حتما فرد باید مهندس یا دکتر باشد که افراد به چشم نابغه به او نگاه کنند.

افرادی که فوتبالیست هستند هم می توانند بصورت خیره کننده ای شما را به وجد بیاورند.

آیا واقعا شما مثال های دیگری از افرادی در کارهای غیر از مهندسی و پزشکی نمی شناسید که با هنرشان شما را به وجد بیاورند؟ مثل خیاط حرفه ای لباس زنانه؟ نجار حرفه ای؟ کابینت ساز حرفه ای؟ نقاش ماهر خانه؟

متاسفانه حالا این اتفاق در سیستم آموزشی کشور ما نمی افتد و اگر فرزند ما شانس همراهیش کنه و هوش منطقی ریاضی، هوش زبانی و کلامی بالاتری داشته باشد مورد توجه معلم، مدیر، ناظم و … افراد قرار خواهد گرفت و تشویق های بیشتری را نیز دریافت خواهد کرد.

آیا این کودک می تواند در جامعه نیز به همین روال موفقیت خود ادامه دهد؟ جامعه ای که نیازمند ترکیبی از تمامی هوش ها و حواس برای زندگی کردن و متعادل نگه داشتن زندگی است؟ چقدر افرادی را دیدید که در دانشگاه افراد موفقی هستند ولی در صنعت، خانواده  و جامعه افرادی زیر متوسط هستند؟

اما این دلیل نمی شه که ما کودکان و مسئولیت های خود به عنوان مادر و پدر ها بزرگترین مسئول های زندگی آن ها رها کنیم و به این قضیه مهمی رسیدگی نکنیم، علی رغم اینکه در سیستم آموزشی کشور ما کمتر روی این مساله تمرکز گذاشته می شود و الان مدارسی هستند که تا حدودی دارن تلاش می کنند برای اینکه بخش مهارت آموزی مبتنی بر هوش های کودکان را در برنامه های آموزشی شون بگنجانند و توجه بیشتری به این مسئله داشته باشند.

اما ما حتی اگر در نظر بگیریم که در مدارس کودکان ما تمرکز روی استعداد برتر او کمتر انجام می شود، دلیل نمی شه رها کنیم و ما باید کار استعدادیابی برای کودکانمانمان را انجام بدیم، تا در طی این پروسه مشخص بشود که هوش برتر و استعداد ذاتی کودک ما در چه چیزی هست.

در کنار آن بخش آموزشی که ما در سیستم آموزش و پرورش رسمی کشورمون داریم هم بایستی طی شود.

برداشت شما از این مطلب این نباشد که مدارس و نظام آموزش و پرورش ما نظامی فاقد استانداردهای لازم است. قطعا اگر استعداد برتر کودک شما هوش موسیقیایی او هست بایستی علوم ریاضی را نیز دریافت کند که پایه و اساس موسیقی بر ریاضی بنا شده است.

یا اگر هوش برتر کودک شما در استدلال و تحلیل است قطعا بایستی از تمامی علوم دانش کافی را داشته تا بتواند در زندگی خود و رشته کاری خودت استدلال ها و تحلیل مناسبی ارائه دهد و او فرزند شما جدا از اینکه بایستی با نظام آموزشی هم مسیر باشد بلکه باید فراتر از آن به مطالعه و کاوش بیشتری بپردازد.

برای مثال اگر در کلاس علوم درباره مبحث ساده ای مثل فسیل حیوانات صحبت می شود، کودک دارای هوش استدلال و تحلیل بهتر است بیشتر و جلوتر از کلاس این موضوعات را مورد بررسی قرار دهد.

حتی اگر هوش برتر کودک ما در مدرسه قابل پرداختن بهش نیست می توانیم در کلاس های فوق برنامه این کاستی ها را پوشش دهیم، چه تو بخش موسیقی، شطرنج، مجسمه سازی، ادبیات و قصه گویی نمایش و هزاران هزاران کلاسی که می تونه برای ما طراحی شده باشه در خارج از سیستم آموزش و پرورش برای اینکه ما اون مهارت رو بیشتر کسب کنیم و استعداد و هوش برتر خودمان را تغذیه و تقویت کنیم.

پس بهانه نظام آموزش و پرورش را فراموش کنید و تلاش خود را برای جهت دهی درست به کودک خود انجام بدهید، در حالی که این وظایف ما و مسئولیت ما رو سنگین تر می کند برای اینکه بیشتر جستجو کنیم، بیشتر وقت بگذاریم برای کلاسهای مناسب هوش و استعداد فرزندانمان را پیدا کرده و استعداد آن ها را بیشتر شکوفا کنیم.

۶ دیدگاه دربارهٔ «استعدادیابی کودکان»

  1. المیرا حسن زاده خندان

    من خودم یک مادرم و دخترم الان ۸ سالش هست ؛ به شخصه اصلا نتونستم استعدادش رو کشف کنم
    شاید مثلا با دو دست مینوشت و مادرم همیشه میگفت عین خودته
    اما من نتونستم مرکزی ببرمش که بگه خب با این خلاقیت بایستی چه کرد !!!

    اونم بزرگ شد و الان کلاس دومه و با دست راست مینویسه ؛ عین بقیه درس میخونه و خیلی عادی رفتار میکنه .

    خواستم بگم تشخیص استعداد کار ساده ایه اما پرورش اون استعداد و اینکه واقعا باهش چه میشه کرد کار بسیار دشواریه . ممنون

  2. اتفاقا اصلا شکل گاردنر نیست جناب غوثی
    کاربرد هوش گاردنر رو من از نت خارج کردم هیچ ربطی به متن استعدادیابی کودکان نداشت .
    مللاحظه بفرمائید :

    کاربرد آزمون استعدادیابی گاردنر
    از کاربردهای مختلفت تست هوش چندگانه گاردنر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

    مشاوره شغلی
    مشاوره تحصیلی
    برنامه‌ریزی آموزشی و هدایت تحصیلی
    استعدادیابی و تعیین استعدادهای شغلی و تحصیلی
    استخدام بر مبنای استعداد

    متن این لاگ هم به شدن ناقص بود – اصلا نتونست منو راضی کنه

  3. ماها که مجبوریم بچه هامون رو بزاریم کلاسای گرون قیمت و تهش بشن پزشک . تازه اگه بشن – تو این مملکت فقط پزشکی و پرستاری جواب میده

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

close

سلام
اگر دنبال کلاس خاصی هستید نام و نام خانوادگی، تلفن و نام کلاس را با کلیک روی دکمه نارنجی پایین ثبت کنید. در اولین فرصت با شما تماس میگیریم.